Τι ακριβώς γιορτάζουμε το Halloween;

 

 

Τα φαναράκια, τα οποία λέγονται «jack-o-lanterns», είναι αναπόσπαστο στοιχείο των εορτασμών και χρησιμοποιούνται για να διώχνουν, υποτίθεται, μακριά τα κακά πνεύματα που, όπως είπαμε, πιστεύεται πως τη συγκεκριμένη ημέρα είναι ιδιαίτερα ενεργά…

Η λέξη «Halloween» είναι συντομογραφία του «All Hallows Evening», δηλαδή της βραδιάς πριν από τη γιορτή των Αγίων Πάντων, που είναι 1η Νοεμβρίου.

Οι Άγιοι Πάντες ξεκίνησαν να εορτάζονται το 609 μ.Χ., στις 14 Μαΐου, αλλά ο Πάπας Γρηγόριος 4ος μετακίνησε τον εορτασμό την 1η Νοεμβρίου. Λέγεται ότι αυτό έγινε επειδή η πόλη της Ρώμης δεν μπορούσε να στεγάσει τον μεγάλο αριθμό των πιστών που συνέρρεαν τον Μάιο και επιλέχθηκε μια ημερομηνία τον χειμώνα για λιγότερο κόσμο. Άλλοι λένε ότι ο λόγος που έγινε η μεταφορά είναι ακριβώς για να συμπέσει με τις αρχαίες δοξασίες γύρω από τη συγκεκριμένη ημερομηνία.

Οι ρίζες της γιορτής λέγεται ότι βρίσκονται σε κέλτικες παραδόσεις, και συγκεκριμένα στους εορτασμούς του Samhain, που στα παλιά ιρλανδικά σημαίνει «τέλος του καλοκαιριού». Οι Κέλτες την 31η Οκτωβρίου γιόρταζαν το τέλος της περιόδου της συγκομιδής και την αρχή του χειμώνα.

Η παράδοση λέει ότι τη συγκεκριμένη μέρα ερχόμαστε πιο κοντά με τον «άλλο κόσμο», ότι μπορούμε να έρθουμε σε επαφή με πνεύματα και νεκρούς.

Τα χρώματα που συνδέονται με τη γιορτή είναι το πορτοκαλί και το μαύρο. Το πορτοκαλί συμβολίζει τη φθινοπωρινή σοδειά και το μαύρο τον θάνατο και, γενικά, τον «άλλο κόσμο».

Οι Σκωτσέζες κρεμούσαν εκείνη τη μέρα βρεγμένα σεντόνια μπροστά σε φωτιά για να δουν υποτίθεται τον μελλοντικό τους σύζυγο.

Ο Χουντίνι, ένας από τους πιο διάσημους μάγους όλων των εποχών, πέθανε το Halloween του 1926.

Η αφετηρία του εθίμου του «trick or treat», που θέλει τα μικρά παιδιά να μεταμφιέζονται και να πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι, μαζεύοντας γλυκά, φθάνει στον 16ο αιώνα. Ιρλανδοί, Σκωτσέζοι και Ουαλοί μασκαρεύονταν και επισκέπτονταν διάφορα σπίτια, απαγγέλλοντας ποιήματα ή και ολόκληρα τραγούδια με αντάλλαγμα φαγητό. Αντιπροσώπευαν τις παλιές θεότητες του χειμώνα που απαιτούσαν ανταλλάγματα για καλή τύχη.

Έχει γίνει και μια έρευνα σχετικά με τις προτιμήσεις των μικρών Αμερικανών στα γλυκά που δέχονται αυτήν τη μέρα. Το 50% του δείγματος, λοιπόν, δήλωσε ότι προτιμά κάτι σοκολατοειδές, το 24% θέλει γλυκό χωρίς σοκολάτα και το 10% προτιμά τσίχλες.

Βέβαια, οι σέξι νοσοκόμες, οι σέξι δασκάλες και γενικά τα σέξι κοστούμια που συναντάμε κατά κόρον στο Halloween έχουν έρθει στη μόδα μόνο τα τελευταία χρόνια.

Μια εξήγηση που έχει δοθεί για το έθιμο του μασκαρέματος είναι η εξής: παλιά πίστευαν ότι οι ψυχές των πεθαμένων περιπλανώνται στη Γη ως την Ημέρα των Αγίων Πάντων. Το βράδυ, λοιπόν, πριν από τη γιορτή, πριν από το Halloween δηλαδή, οι ψυχές είχαν την τελευταία τους ευκαιρία να εκδικηθούν όποιον τους έκανε κακό ενώ ζούσαν, οπότε, όσοι θεωρούσαν ότι υπήρχε λόγος να ανησυχούν, μεταμφιέζονταν για να μην τους αναγνωρίσει το πνεύμα που ζητούσε εκδίκηση.

Το σκανδαλιάρικο πνεύμα της βραδιάς και η αχαλίνωτη διασκέδαση επίσης πάει πολλά χρόνια πίσω. Από τον 18ο αιώνα στην Ιρλανδία και στα Highlands της Σκωτίας τη συγκεκριμένη μέρα συνήθιζαν να κάνουν φάρσες.

Τα φαναράκια, τα οποία λέγονται «jack-o-lanterns», είναι αναπόσπαστο στοιχείο των εορτασμών και χρησιμοποιούνται για να διώχνουν, υποτίθεται, μακριά τα κακά πνεύματα που, όπως είπαμε, πιστεύεται πως τη συγκεκριμένη ημέρα είναι ιδιαίτερα ενεργά.

Η ιστορία που συνδέεται με τα κεριά και τις κολοκύθες είναι αυτή του Τζακ, ενός ανθρώπου που του αρνήθηκαν την είσοδο και στον Παράδεισο και στην Κόλαση. Ο Τζακ κατάφερε να αιχμαλωτίσει τον διάβολο, ο οποίος, για να απελευθερωθεί, του υποσχέθηκε ότι δεν θα τον ενοχλήσει ποτέ. Έπειτα από μια άσωτη ζωή, ο Τζακ πέθανε και, βρίσκοντας τις πόρτες του Παραδείσου κλειστές, οδηγήθηκε αναγκαστικά στην Κόλαση. Ο διάβολος, όμως, πιστός στην υπόσχεσή του, δεν τον δέχθηκε και του πέταξε ένα κάρβουνο από τις φωτιές της Κολάσεως, το οποίο ο Τζακ πήρε και το έβαλε μέσα σε ένα γογγύλι που είχε μαζί του για να τον βοηθά να βλέπει και από τότε τριγυρνά, ψάχνοντας να βρει ένας μέρος να ξεκουραστεί.

Οι μετανάστες από την Ευρώπη προς τις ΗΠΑ ήταν αυτοί που πρωτοχρησιμοποίησαν κολοκύθες για τα φαναράκια τους για τον απλούστατο λόγο ότι τις έβρισκαν εύκολα και ήταν φθηνές. Μία από τι μεγαλύτερες κολοκύθες της ιστορίας βρέθηκε το 1993 και ζύγισε 380 κιλά. Ένας Αμερικανός, ο Stephen Clarke, κατέχει το ρεκόρ ταχύτερης μετατροπής κολοκύθας σε κλασικό φαναράκι Halloween. Πρόλαβε και της έδωσε την παραδοσιακή της μορφή, με μάτια, μύτη, στόμα κ.λπ. σε 24 μόλις δευτερόλεπτα.

Υποτίθεται ότι την παραμονή των Αγίων Πάντων νηστεύουμε το κρέας και αυτό εξηγεί την πληθώρα των χορτοφαγικών εδεσμάτων που έχουν συνδεθεί με την ημέρα, όπως οι κολοκύθες, τα μήλα κ.ά.

Η γιορτή του Halloween ξεκίνησε στην Ευρώπη, όμως είναι πλέον γνωστή στον κόσμο μέσα από την αμερικανική κουλτούρα. Αυτό, βέβαια, δεν έγινε αυτόματα, δηλαδή με τους πρώτους έποικους. Χρειάστηκε η αθρόα μετανάστευση Ιρλανδών και Σκωτσέζων τον 19ο αιώνα για να γίνει δημοφιλής η γιορτή. Στις αρχές του περασμένου αιώνα είχε γίνει πια mainstream.

Γενικά, στις ΗΠΑ θεωρείται η πιο προσοδοφόρα εμπορικά εποχή του έτους, μετά τα Χριστούγεννα. Οι πωλήσεις από γλυκά, κοστούμια, διακοσμητικά αντικείμενα κ.λπ. για την ημέρα λέγεται ότι φθάνουν τα έξι δισεκατομμύρια δολάρια.

Η παρέλαση μεταμφιεσμένων στο Village της Νέας Υόρκης είναι η μεγαλύτερη του είδους της στις ΗΠΑ. Υπολογίζεται ότι παίρνουν μέρος περίπου 50.000 άνθρωποι. Η Βοστώνη όμως κατέχει το ρεκόρ για τα περισσότερα (30.128) αναμμένα φαναράκια ταυτόχρονα.

Πανσέληνος στο Halloween, αν και ιδιαίτερα δημοφιλές σκηνικό σε ταινίες τρόμου αλλά και σε σπιτικές διακοσμήσεις (η γνωστή μάγισσα να ίπταται με τη σκούπα της με φόντο την πανσέληνο), δεν είναι κάτι σύνηθες. Η πιο πρόσφατη πανσέληνος ανήμερα της γιορτής συνέβη στις 31 Οκτωβρίου έγινε το 2001, ενώ η επόμενη θα γίνει το 2020.

Πηγή: LiFo

Το σχολείο μας στα Μ.Μ. Ενημέρωσης

Το Κέντρο Ξένων Γλωσσών Μπουρτσουκλή μεμονωμένα και μέσω του Δικτύου QLS συνεχίζει την ανοδική του πορεία με παρουσιάσεις και άρθρα σε γνωστά περιοδικά και εφημερίδες! Μάθετε για το νέο πρόγραμμα JUMP για ηλικίες από 6-9.

Ανοίξτε μια νέα σελίδα στα Αγγλικά!

Παρουσιάσεις στα περιοδικά People και Gala καθώς και στην τοπική αρκαδική εφημερίδα, «Πρωινός Μοριάς»

Νέος Ευρωπαϊκός Κανονισμός Προσωπικών Δεδομένων

Αγαπητοί γονείς

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι για το Κέντρο Ξένων Γλωσσών Μπουρτσουκλή η προστασία των προσωπικών δεδομένων των μαθητών μας και των γονέων τους, είχε και έχει πρωταρχική σημασία. Για το λόγο αυτό πάντοτε λαμβάνουμε τα κατάλληλα τεχνικά και οργανωτικά μέτρα για να προστατέψουμε τα προσωπικά δεδομένα που επεξεργαζόμαστε και να διασφαλίσουμε ότι η επεξεργασία αυτών των δεδομένων πραγματοποιείται σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που τίθενται από το νομικό πλαίσιο, τόσο από το εκπαιδευτικό μας κέντρο, όσο και από τρίτους που επεξεργάζονται προσωπικά δεδομένα για λογαριασμό του.

Ο Γενικός Κανονισμός για την Προστασία των Προσωπικών Δεδομένων (General Data Protection Regulation – GDPR) 2016/679 αποτελεί το νέο κανονιστικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκή Ένωσης (ΕΕ). Αντικείμενο του νόμου είναι η θέσπιση των προϋποθέσεων για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για την προστασία των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των φυσικών προσώπων.

Το Κέντρο Ξένων Γλωσσών Μπουρτσουκλή σας ενημερώνει ότι, για τους σκοπούς της άσκησης του εκπαιδευτικού μας έργου γίνεται η αντίστοιχη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων που ορίζει η νομοθεσία και οι καλές εκπαιδευτικές πρακτικές (ονοματεπώνυμο μαθητή, βαθμολογία, απουσίες, βραβεία, διαγωγή, στοιχεία ταυτότητας και επικοινωνίας των γονέων, ΑΦΜ κλπ) καθώς και όσα εσείς μας γνωστοποιείτε και μας επιτρέπετε -μέσω της συγκατάθεσής σας- να χρησιμοποιούμε, ώστε να μπορούμε να παρέχουμε την καλύτερη εκπαίδευση αλλά και να συμβάλουμε στην ευρύτερη συγκρότηση της προσωπικότητας των παιδιών μέσα από όλες τις δράσεις που υλοποιούμε.

Στο πλαίσιο αυτό και κυρίως στην ουσιαστική σημασία που έχει για το Κέντρο Ξένων Γλωσσών Μπουρτσουκλή από την πρώτη μέρα της ίδρυσής του, ο σεβασμός και η προστασία της προσωπικότητας των παιδιών και των γονέων τους που μας κάνουν την τιμή να μας εμπιστεύονται, λειτουργούμε και φυσικά θα συνεχίσουμε να λειτουργούμε και με το νέο κανονισμό.

 

Παραμένουμε πάντοτε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση χρειάζεστε.

Show and tell

Έκπληξη, ενθουσιασμός και ανυπομονησία ήταν μερικά από τα πρώτα συναισθήματα που παρουσίασαν οι μικροί μας μαθητές όταν πρωτοάκουσαν για την «εργασία» που τους είχε ανατεθεί: Να επιλέξουν το αγαπημένο τους αντικείμενο- παιχνίδι (όποιο κι αν είναι αυτό) και να το φέρουν στο μάθημα προκειμένου να μας μιλήσουν γι’ αυτό. Με άλλα λόγια να το παρουσιάσουν μπροστά στην τάξη. Και έτσι έγινε!

Ο ρόλος της παρουσίασης ενός αγαπημένου πράγματος του μαθητή ή αλλιώς “Show and Tell” στην εκπαιδευτική διαδικασία είναι, όχι μόνο, αδιαμφισβήτητα σημαντικός αλλά και πολυδιάστατος.

Κατ’ αρχάς, εμπλουτίζει με αβίαστο τρόπο το λεξιλόγιο των μαθητών χάρη στην έντονη θέλησή τους να περιγράψουν και να εξηγήσουν, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, κάτι που έχει σημασία και αρέσει στους ίδιους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ψάχνουν, να θυμούνται και να χρησιμοποιούν με επιτυχία λέξεις που, ενδεχομένως, να μην έχουν διδαχτεί ακόμα στο πλαίσιο του μαθήματος.

Επιπλέον, ενδυναμώνονται, αυτόματα, κάποιες από τις βασικότερες δεξιότητες που συνιστούν την ολοκληρωμένη γνώση μιας γλώσσας, πόσο μάλλον μιας ξένης γλώσσας. Αναφερόμαστε στα Speaking, Listening and Presentation Skills που χωρίς να το συνειδητοποιεί ο μαθητής, εξασκεί εκείνη την ώρα. Όταν βρίσκεται στη θέση του «παρουσιαστή» μαθαίνει να αρθρώνει τις λέξεις του δυνατά και καθαρά, προκειμένου να γίνει κατανοητός από τους φίλους του, και όταν βρίσκεται στη θέση του «ακροατή» μαθαίνει να κάνει ησυχία και να ακούει προσεκτικά τον συμμαθητή του. Και φυσικά, του δίνεται η ευκαιρία να βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής και να διώχνει σταδιακά τους φόβους, τις αναστολές και την ντροπή που προκαλείται από την ομιλία μπροστά σε κοινό.

Τέλος, ενισχύονται και οι δεσμοί μεταξύ των μαθητών, που ανακαλύπτουν ότι, ίσως, έχουν περισσότερα κοινά στοιχεία μεταξύ τους. Αυτό επιτυγχάνεται κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τα ενδιαφέροντά τους και για το τι θα φέρει ο καθένας στην τάξη. Παίρνουν ιδέες ο ένας από τον άλλον ενδυναμώνοντας έτσι και την ικανότητα συνεργασίας- ομαδικότητας. Πάνω από όλα, ωστόσο, αποτελεί μια διαδικασία κατά την οποία ο μαθητής, για ακόμα μια φορά, παίζει ενεργητικό ρόλο στη διαδικασία της μάθησης πρωταγωνιστώντας στη σκηνή της τάξης!